زن در اسلام و مسیحیت
از مسائلی که مسیحیت آن را خیلی پر رنگ مطرح می کند، ارزش قائل نشدن به زن در اسلام است. در حالی که با یک نگاه اجمالی به کتاب مقدس مسیحیت و قرآن بر همگان روشن می شود که اینگونه نبوده و زن در دیدگاه اسلامی دارای مرتبه وجودی و کمالی بالایی است.و نسبت به حقوق زنان توصیه های فراوانی کردده است.شاید مسیحیان دانسته و یا ندانسته برخی اتهامات را به اسلام وارد کنند در حالی که اگر با دیده انصاف به کتاب مقدس شان نگریسته بودند،همان اتهامات وارد بر ما را در این کتاب مشاهده می کردند:
زن در کتاب مقدس
1. برتری بی چون چرای مرد بر زن: «اما می خواهم که شما بدانید که سر هر مرد، مسیح است و سر زن، مرد»
(رساله بولس به قرنتیان باب 11 آیه 3)
2. حکومت مرد بر زن مجازاتی خدایی برای زنان است.
(سفر پیدایش باب 3)
3.مرد جلال خداست و زن جلال مرد.
(رساله پولس به قرنتیان باب 11 آیه 7)
برتری مردان بر زن همچون برتری مسیح بر کلیسا: «شوهر سر زن است چنانکه مسیح نیز سر کلیساست»
(افسسیان 5/23)
4.زنان برای مردان آفریده شده اند.
(قرنتیان 11/9)
5.زن باید مطیع مرد باشد همانگونه که ما مطیع خدائیم.
(افسسیان 5/22)
6.فروختن دختر به عنوان کنیز
(سفر خروج 21/7)
7.زن بعد از دوبار طلاق ناپاک می شود.
(تثنیه 24/4)
زن در قرآن
اما با نگاهی در قرآن کریم می بینیم که نظری متفاوت به زن دارد که بیانگر عنایت خاص خداوند به زن است نه مثل مسیحیت که زن را جدای از مرد و طفیل وجود مرد می داند.
1. قرآن کریم می فرماید: زنان را از جنس مردان و از سرشتی نظیر سرشت مردان آفریده ایم: «همه شما را از یک پدر آفریدیم و جفت آن را از جنس خود او قرار دادیم»[1] یا در جایی دیگر درباره همه آدمیان می فرماید: «خداوند از جنس خود شما برای شما همسر آفرید»[2]
یکی دیگر از نظریات تحقیر آمیز در مورد زن که از گذشته وجود داشته است این است که زن عنصر گناه است، از وجود زن شر و وسوسه برمی خیزد و اینکه در هر جنایتی که مردان مرتکب می شوند زن در آن دخالت دارد، شیطان زن را وسوسه می کند و زن مرد را، شیطان حوا را فریفت و حوا آدم را در حالی که قرآن کریم داستان آدم و حوا را مطرح کرده ولی هرگز نگفته که شیطان یا مار[3] حوا را فریفت و حوا آدم را، بلکه می فرماید: «فوسوس لهما الشیطان»[4] شیطان راعلت وسوسه برای آدم و حوا معرفی نموده است. و آیاتی از این قبیل که زن را از این اتهام مبرا می کند، در قرآن بسیار آمده است.
تحقیر دیگر، در ناحیه روحانی بودن زن است که زن به بهشت نمی رود، زن مقامات معنوی را نمی تواند طی کند.
قرآن در آیات فراوانی تصریح دارد که پاداش اخروی و قرب الهی به جنسیت مربوط نیست «إن اکرمکم عندالله اتقاکم» و یا در کنار هر مرد بزرگ یک زن بزرگ را یاد می کند و اگر زنان نوح و لوط را به عنوان زنانی ناشایسته ذکر می کند از زن فرعون به بزرگی یاد می کند.
اسلام زن را طفیل مرد معرفی نمی کند بلکه زن و مرد را آفریده برای هم، زینت و مکمل همدیگر معرفی می کند :«هن لباس لکم و انتم لباس لهنّ»[5]
برای مطالعه بیشتر می توان به کتاب های «نظام حقوق زن در اسلام» اثر ارزشمند استاد شهید مطهری و «زن در آینه جلال و جمال» استاد علامه آیت الله جوادی مراجعه کرد.
--------
[1]. نساء، 1.
[2]. نساء، نحل، روم.
[3]. سفر پیدایش از کتاب عهد قدیم.
[4]. اعراف، 20.
[5]. بقره، 187.